Home » Cannabis

Verbod Van Marihuana Voorbeeld Van Wereldwijde Corruptie

Door: ROB VELLEKOOP

Er is geen zinnige verklaring voor het decennialange hysterische verbod van marihuana/wiet/cannabis/hennep. Cannabisgebruik is namelijk niet schadelijk voor de mens, kost geen mensenlevens en is als medische toepassing juist een panacea. De enige verklaring voor het verbod van marihuana kan zijn dat vrijgave van cannabis de winsten van de farmaceutische en petrochemische industrie en werkgelegenheid van de hulpverleners en justitie bedreigt.

Cannabis of hennep is verboden. In NL is aan een Gronings bedrijf, dat zijn locatie angstvallig verborgen houdt, toestemming gegeven om hennep voor medicinale doeleinden te produceren.

Sinds het begin van de 20e eeuw wordt de hennepplant (marihuana) gepresenteerd als een gevaar voor de volksgezondheid. Dit volledig foute beeld leeft nog steeds bij de politiek. Ondanks dat de VS, de grote initiatiefnemer van de verbanning van hennep hierop schoorvoetend terugkomt, blijft NL stug volharden in het verbod er van (met uitzondering van het gedogen van de particulier die 5 planten buiten in zijn tuin mag hebben).

 

Hennep is eeuwenlang gebruikt in de scheepsbouw, boekdruk, als kleding en medicatie vanwege zijn ontgiftende en helende werking. In 1400 droeg het gebruik van hennep bij aan de snelle groei van het boekdrukken. Het eerste boek, de Gutenberg Bijbel werd gedrukt op hennep papier. In 1600 waren de VOC schepen uitgerust met zeilen en touw van hennep, een beetje schip had circa 15 mijl aan touw en vele vierkante meters aan canvas (gewoven hennep). Aan het einde van de 19e eeuw verkochten Nederlandse drogisten extracten van cannabis. Het medicijn was bekend onder de naam Extraxtum Cannabis Indicae. Het werd gebruikt voor toevallen, astma, krampen, slaapstoornissen en migraine.

 

Begin 20e eeuw lukte het multinationals om het publiek te laten geloven dat hennep een bedreiging was voor het volk.

Krantenmagnaat Hearst wilde zijn kranten op papier drukken en chemie concern DuPont wilde aardolie gaan verwerken. Zij zagen hennep als concurrent van hun plannen. Later volgde Big Pharma (3000 miljard grote farmaceutische industrie) die medicinale wiet beschouwt als een winstbedreiging, omdat het eenvoudig te verbouwen is en doordat mensen er werkelijk baat bij kunnen hebben. Zij lopen winst mis wanneer meer mensen beter worden.

 

 

Marihuana was nooit een probleem in Amerika geweest, totdat het plotseling met een slimme mediacampagne gelinkt werd aan illegale Mexicaanse immigranten die door marihuanagebruik waanzinnig en agressief zouden zijn. Het Amerikaanse publiek werd overdonderd met een hetze tegen “The Killer Weed”. Met succes, want de weinig kritische volksvertegenwoordigers stemden in met dit vervalste beeld en verboden daarop de hennepteelt.

De rest van de wereld volgde het anti-marihuanabeleid van het Amerikaanse Rijk.

Diverse Europese landen hadden grote inkomsten uit drugs waaronder Nederland. In 1912 kwam het in Den Haag tot een internationale conferentie waarin diverse landen, waaronder Nederland, het Internationale Opiumverdrag opstelden. In Nederland leidde dit tot de Opiumwet van 1919. De eerste wet van 1919 diende om de illegale handel in opium tegen te gaan, aangezien het opiummonopolie (opiumregie) in handen was van Nederland. Het ging in deze wet alleen om opium en cocaïne. Het bezit hiervan werd strafbaar gesteld, tenzij voor handelsgebruik. De Opiumwetten maakten geen einde aan de staatshandel in opium in de Nederlands Indische koloniën. Tussen 1904 en 1940 bedroeg de winst op opium 456 miljoen gulden. Pas in 1942 maakten de Japanners een einde aan de Nederlandse opiumhandel in de Indische archipel.
De Opiumwet van 1928 ging een stap verder, hasj/marihuana werd aan de lijst toegevoegd, omdat hasj krankzinnigheid zou veroorzaken. Autoriteiten zagen hasjgebruikers als oproerkraaiers. Het bezit en het gebruik werden strafbaar.

Tijdens WOII had de VS hennep nodig voor oorlogsvoering. Voor de hennepfabricage van parachutes, brandstof, scheepstouw en uniformen werd het verbod tijdelijk buiten werking gesteld. Boeren werden aangemoedigd om weer hennep te gaan verbouwen. Direct na de Tweede Wereldoorlog werd het hennepverbod weer van kracht.

Autoriteiten kunnen echter niet langer verbergen dat hennep juist de volksgezondheid kan dienen. De Amerikaanse regering heeft toegegeven dat marihuana bepaalde kankercellen kan doden en andere doet krimpen. Aldus een studie van het NIDA – National Institute on Drug Abuse (informatie over medische marihuana).

Deze boodschap heeft meer dan 40 jaar op zich laten wachten. In 1974 was dit al bij de Amerikaanse regering bekend. Destijds gaf de regering opdracht voor een studie over hennep, maar blokkeerde verder onderzoek toen bleek dat de plant een enorm positief potentieel bezat. Opnieuw in 1990 werden bewijzen hiervoor ontdekt, maar die opnieuw ontkend werden. Je vraagt je af hoe een regering tot twee maal toe een beslissing kan nemen die het belang van de bevolking schaadt door hen een plantaardige remedie te ontzeggen die kanker kan bestrijden.

 

Ondertussen rommelt de Nederlandse regering door, zeker sinds zij per 2012 de wietpas hebben ingevoerd, waarmee het bestaan van coffee shops, een voorbeeld van tolerantie van hennep-gebruik, bedreigd wordt. De mogelijkheid om voor eigen gebruik wiet te kweken met maximaal 5 planten wordt gedoogd, maar de mogelijkheden om het zaad voor deze plantjes te krijgen worden ondertussen bemoeilijkt.

De vraag is in wiens belang verbiedt de Nederlandse regering de hennepteelt eigenlijk?

Verbod van marihuana
Het bezit van 5 gram cannabis (of minder) voor eigen gebruik is strafbaar, maar leidt niet tot vervolging. Het bezit van 5 tot 30 gram is een overtreding en daarop staat maximaal een maand hechtenis en/of een boete van  € 3.350. Wie meer dan 30 gram in bezit heeft, begaat een misdrijf en dat leidt tot maximaal twee jaar gevangenisstraf en/of een boete van € 16.750. Wat mag en wat niet mag op het gebied van cannabis in Nederland is geregeld in de Opiumwet. Deze wet maakt een onderscheid tussen harddrugs en softdrugs (lijst I en lijst II). Cannabisproducten zijn softdrugs. Voor alle drugs geldt dat bezit, handel, verkoop en productie strafbaar zijn. Niet-strafbaar is het gebruik voor medische, diergeneeskundige  en wetenschappelijke doeleinden. Nog een goed verhaal.