Home » De Bijbel deel 4

DEEL 4   De antieke mensheid en haar voeding

Door: P.F.v.d.Meer Sr. 

Voor onze ouden waren begrippen als “geest en materie” vreemd. Vooral in Egypte dacht men via de werkelijkheidszin dat het brood zelve een goddelijk wezen was. In het voedsel zetelt het goddelijk woord waardoor de hele mensheid leeft en voort bestaat. Brood is alzo het goddelijk woord.

In het Egyptisch betekent voedsel “het bevel”, het woord van de Schepper. Het voedsel zag men als het geopenbaarde goddelijke leven.

Wij westerlingen kunnen ons daarvan geen voorstelling maken hoe de antieke opvatting betreffende voedsel was.. Het is dus van het allergrootste belang hoe wij ons voeden, want in het brood zit het leven, en door het voedsel wordt het lichaam in stand gehouden. De spijswetten zijn niet voor niets gegeven. In de oudheid zag men het voedsel niet als een materiële voorwaarde voor het leven, maar als het leven zelf, in waarneembare vorm. Het brood deelt zijn eigen leven mee aan de mensen, en vernieuwt van dag tot dag het leven der mensen. Zij zagen graan en brood deswege als belichamingen van goddelijke wezens. Osiris, de god der plantengroei, heet ook Batau, de “ziel der broden”. De ontkieming van het graan zag men als de ziel, het verrijzend leven van het graan.

 

In Egypte werd Ka gezien als de ziel van de mens, maar tevens als levensmiddelen voor die mens. Spijs en drank deden het leven opgaan. Dat was voor de ouden een mysterieus wonder . Hun werkelijkheidsgevoel deed hen inzien dat de goddelijke energie in alles leeft, dat de materie “bezield” is en niet dood. Dat zelfs door het afsterven nieuw leven te voorschijn komt, dus dat de dood steeds weer wordt overwonnen door het verrijzend leven!

 

Eten en de maaltijd had voor de ouden dan ook een heilig (sacraal) karakter. In dit verband gezien past het zo wie zo al niet voor de mens om in het eetmenu onreine, maar ook dierlijke voedingsmiddelen op te nemen, alsook niet om goed voedsel te bewerken (degenereren, ontwaarden). Waar zijn wij in onze Westerse samenleving toch beland? Hoe zijn wij door de christelijke kerk foutief voorgelicht als zouden wij sinds Jezus’ dood en opstanding voortaan ONREIN voedsel mogen eten. De spijswetten zijn van zeer grote waarde voor onze gezondheid, en de Schepper wist precies wat wel en niet goed voor ons was. Voor onze levensvernieuwing is het nodig optimaal goed voedsel te nuttigen. In oude tijden zag men het “brood breken” als een sacramentele verwerkelijking van het wonder van die levensvernieuwing. Het brood breken was het “doden” van het brood, en in onze mond malen wij het fijn, sterft het, maar juist daardoor krijgen wij nieuw leven.

Wij kunnen van de antieke oudheid nog wel wat leren!

 

Genees-kunst

Mensen genezen is een kunst en die kunst moet een biologisch, psychologisch en biografisch aspect hebben. De moderne geneeskunde is overwegend materialistisch en bestrijdt de ziekten op chemische wijze. Gezondheid is het evenwicht van de biologische processen van het lichaam met het in balans zijn van de geest en onze leefwijze. Innerlijke disharmonie ligt ten grondslag aan bijna alle ziekten.

Ziekte is dynamisch, een tijdproces, nauw verbonden met de menselijke geest en het zielenleven. Wat artsen als ziektesymptomen vaststellen is dan ook meestal niet het begin, maar het eindresultaat van de disharmonie! Herstel van een ziekte is een poging van de mens om weer in harmonie te komen. Tegenwoordig wil men vooral ziekten en daarbij de koorts, bestrijden en onderdrukken, zonder het lichaam de tijd te gunnen uit te zieken. Men wil snel, te snel weer in balans zijn, via antibiotica, etc.

 

Koorts is juist heel goed, zowel voor kinderen als volwassenen, zie een artikel van Ing. H.A. Zandvliet, lid NVKP, op internet. Wij moeten lichamelijk één zijn met onze geest. Daartoe moet het bewustzijn worden verruimd. Men komt in onze huidige wereld supergeleerden tegen, die tegelijk een zeer lage moraal hebben en zeer ongezond zijn en leven. Eenheid in gezondheid maakt ons heel, hoogstaand op moreel en geestelijk vlak.


Chemische geneesmiddelen willen de lichamelijke en ziekteprocessen onderdrukken (de mens is geen tegennatuurlijke chemische, fabriek) terwijl natuurlijke geneesmiddelen juist de lichamelijke processen stimuleren. Daardoor wordt het lichaam sterk! In onze levensprocessen zullen wij de chemie overwinnen. Er vinden in ons lichaam wel chemische processen plaats, doch het lichaam zelf biedt bescherming tegen uitbrekende gevolgen of ziekte als er disharmonie komt. Ons lichaam maakt zelf de allerbeste medicijnen aan die maar denkbaar zijn via ons afweersysteem.

De factor “Herstel” heeft de Schepper ons ingebouwd. Wanneer wij tegen deze herstel-wetmatigheden invechten, zullen wij tenslotte sneuvelen. De natuur zal blijken de sterkste te zijn. Geef de natuur de ruimte en de tijd om in Uw lichaam het herstellende werk te voltooien.

 

De Walnoot en onze Hersenen tonen grote overeenkomst

Weest zuinig op Uw lichaam en het prachtige afweersysteem!

 

 

Ga naar deel 5 Kanker is geen ziekte