Home » Deel 9

Deel 9  Bron Henk Mutsaers

 

Het base en Zuur evenwicht.

 

Evenwicht, we weten al hoe belangrijk dit is vanaf het moment dat we hebben leren lopen. Later hebben we dit wat meer bewust meegemaakt toen we hebben leren fietsen. We weten ook dat dit evenwicht gemakkelijk te verstoren is. Denk maar eens aan die persoon die je zag lopen met wat pilsjes te veel op, of je hebt zelf die ervaring? Ook op zee moet je weer leren met dat evenwicht om te gaan.

 

Bij SpectraCell leerde ik dat er een aparte vitamine test was die de interactie tussen de verschillende vitamine controleerde vanwege het belang van de biochemische balans. Met mijn eigen stijve nek leerde ik het belang van de Omega 3 en 6 balans waar we later nog op terug komen. Vergelijk een verstoord evenwicht maar met voetballen, mis je een speler, dan zullen een aantal andere spelers dit wel kunnen opvangen maar aan het einde van de wedstrijd zal het wel moeilijk worden voor de conditie.

 

Wat blijkt nu bij veel mensen als je hun vitamine opname test? Sommige mensen staan met een mannetje of vier ~ vijf in het veld en spelen dus een op voorhand verloren wedstrijd! Zoals ik in het begin van dit boek al meldde begon mijn zoektocht naar gezondheid na mijn Carpel Tunnel Syndroom dat opgelost werd door de aanpassing van mijn voedingspatroon. Aanvankelijk had men mij niet verteld dat dit de base en zuurbalans herstelde, maar toen ik kennis nam van deze materie werd mij dat wel duidelijk.

 

Het Base en Zuurevenwicht (Overgenomen van de: Patiëntenvereniging Enzymtherapie)

 

Verkeerde voedselkeuze mede als oorzaak van ziekten en kwalen. Ziekten hebben een oorzaak: aanleg, verkeerde voedingsgewoonten, leefstijl, o.a. roken, alcohol, gebrek aan beweging, etc. Gezonde voeding is een zeer belangrijke factor als het om gezondheid gaat. Welke therapie men ook volgt, de basis moet altijd gezonde voeding zijn. Daarom gaan we wat dieper op algemeen geaccepteerde zienswijzen over gezonde voeding.

 

Het menselijk lichaam werkt als een chemische fabriek. Er vinden aan één stuk door reacties plaats door tussenkomst van enzymen. Als voedsel ons lichaam binnenkomt, krijgt het een eerste voorbewerking door de inwerking van ons speeksel. Daarna komt het voedsel in de maag waar een mengsel van zoutzuur en pepsine voor verdere vertering zorgt. Dan is het de beurt aan de twaalfvingerige darm waarin gal en alvleeskliersappen aan de voeding worden toegevoegd. Vervolgens komt het voedsel aan in de dunne darm waar onder invloed van verschillende soorten enzymen de verdere vertering plaats vindt. Gaat er in de lange weg van omzettingen in de spijsvertering iets mis dan krijgen we een onvolwaardig eindproduct met alle gevolgen van dien.

 

Om goed te kunnen functioneren, moet ons lichaam geregeld “bijtanken”, want er wordt steeds voedsel verbruikt om energie te leveren, lichaamsfuncties te laten plaatsvinden, reparaties uit te voeren en er worden voorraden aangelegd die zo nodig later kunnen worden aangesproken. Dat gebeurt ons leven lang, dag en nacht en wij vinden het zo vanzelfsprekend dat we er helemaal niet bij nadenken. Om je iets te laten begrijpen van het zuur-base evenwicht in het lichaam kunnen we even de vergelijking maken met onze auto, als we daar regelmatig verkeerde benzine in gooien gaat er wat mis, dat snapt iedereen. Zo gaat het ook met ons lichaam. Het maakt veel uit wat we eten om ons lichaam van de nodige voeding te voorzien.

 

Heel lang geleden aten de mensen heel anders dan nu. Ze leefden nog dicht bij de natuur en hun voeding was dan ook heel natuurlijk. De natuurmensen aten veel fruit, groenten, wortels en zaden en het eiwit- en vetgehalte van hun voeding was veel lager dan van de hedendaagse voeding. ‘Welvaartsziekten’ kwamen bij hen niet voor. Geleidelijk aan is de voeding een industrieproduct geworden en de reclame zorgt ervoor dat bij mensen de behoefte wordt gekweekt aan allerlei stoffen die niet nodig zijn om ons lichaam in stand te houden; denk aan snoep, frisdrank, chips, sigaretten en alcohol. Door het veranderd voedingspatroon treedt ook een verandering op in het evenwicht in ons lichaam. Wij gooien eigenlijk verkeerde benzine in onze tank. Wij vervuilen en langzaam maar zeker worden de gevolgen daarvan zichtbaar in de vorm van ziekten en kwalen.

 

De Zwitserse arts Paracelsus (1493-1541) was de eerste die de “over verzuring” van ons lichaam als de basis van alle ziekten beschouwde. Wij vinden dat dit niet opgaat voor ziekten die door erfelijke aanleg ontstaan en een aantal ziekten veroorzaakt door bacterie- en virusinfecties, maar dat was in de tijd van Paracelsus natuurlijk nog niet bekend. De Zweedse natuurkundige Dr. Ragnar Berg publiceerde al in 1913 zijn theorie over het evenwicht tussen zuren en basen in het menselijk lichaam. Hij ging er vanuit dat wanneer de voeding teveel zuurvormende stoffen bevat in verhouding tot stoffen die basen vormen in het lichaam, slakken worden gevormd die worden afgezet in de weefsels, voornamelijk het bindweefsel.

 

Volgens hem was de goede verhouding 80% basen 20% zuren. Deze stelling is inmiddels aanvaard door alle deskundigen op dit gebied. Onder zuren worden in dit verband stoffen verstaan die na de omzetting van onze voeding in het lichaam een zure reactie geven. Het is niet zo dat zuur smakende voeding ook een zuur vormt in het lichaam, het is zelfs zo dat over het algemeen zuur smakende producten zoals b.v. fruit na het omzettingsproces in het lichaam basen vormen. Welke voedingstoffen vormen zuren in het lichaam?

 

Dat zijn alle granen, bloem, bonen, erwten, brood, suiker (ook verborgen in allerlei producten zoals jam, koekjes, frisdrank), vlees, vis, schaaldieren, ei, kaas en alle noten behalve amandelen. Verder melkproducten en vetten. Ook alcohol, tabak en chemische medicijnen geven een zure reactie. Daarbij moet nog worden opgemerkt dat de voedingstoffen met een hoge pH (zuurgraad) nog onderling sterk verschillen. De hoogste zuurgraad heeft vlees, het laagste scoren zure melkproducten. Basenvormend in ons lichaam zijn alle vruchten en groenten, wortelgewassen, zuidvruchten, sojaproducten en amandelen.

 

Als we het voedingspatroon van de meeste mensen van tegenwoordig bekijken dan moeten we constateren dat de balans doorslaat naar een te zure voeding. Amerikaanse onderzoeken hebben nu zelfs aangetoond dat de verhouding zuur-base daar tegenwoordig 80-20 is, het omgekeerde dus van de gewenste 20 % zuren en 80% basen! Een zondvloed van zuurvormende voeding komt tegenwoordig naar ons toe in de vorm van zoetigheid, meelspijzen, snoep, frisdrank, junkfood, alcohol en tabak.

 

Wat gebeurt er in ons lichaam als er teveel voedsel wordt gebruikt dat zuren vormt? Om onze lichaamscellen te beschermen zorgt het regelsysteem in ons lichaam ervoor dat de zuurgraad (pH) van ons bloed en het extracellulaire vocht constant tussen 7,2 en 7,4 blijft. Als er teveel zuren worden aangeboden, is ons lichaam verplicht om enkele aanpassingen te maken als noodmaatregel om het bloed en het extracellulaire vocht op het juiste peil te houden. Dat gebeurt door het teveel aan zuren te binden aan lichaamseigen mineralen zoals magnesium, ijzer en zink. Door een te zure voeding verliezen we dus belangrijke mineralen! Deze mineralen worden voornamelijk onttrokken aan haren, huid, botten en tanden. (oorzaak botontkalking).

 

Mineralen zijn ook belangrijk voor de aanmaak van enzymen. Zink bijvoorbeeld is betrokken bij de aanmaak van meer dan 80 verschillende enzymen. Als we teveel zuurvormend voedsel eten gaat ook onze enzymproductie achteruit waardoor ons lichaam op tal van punten slechter gaat functioneren. Ook onze nieren en onze ademhaling zijn betrokken bij de afvoer van het teveel aan zuren. Als het om kleine hoeveelheden gaat dan kan ons lichaam dat wel regelen. Als er echter, zoals tegenwoordig dikwijls het geval is, een overvloed aan zuurvormende voeding wordt geconsumeerd, dan kunnen we in de problemen komen en zijn allerlei ziekten en kwalen het gevolg.

 

De verbindingen die gemaakt worden om zuren te binden noemen we stofwisselingsslakken. Ze worden opgeslagen in de lichaamsweefsels, in eerste instantie in bindweefsel en vet en als dat verzadigd raakt komt het spierweefsel aan de beurt. Kleine hoeveelheden bindweefselslakken kunnen afgevoerd worden naar de nieren. Dit proces vind ‘s nachts plaats. Als er echter meer zure eindproducten van de stofwisseling worden gevormd dan we kunnen afvoeren dan begint een proces van zelfvergiftiging dat zich uit in allerlei ziekten en kwalen.

 

Door de “verslakking” van het lichaam ontstaan een reeks van klachten zoals b.v. allergieën, infectiegevoeligheid, huidproblemen, haaruitval, jicht, reuma, spierkrampen en hart- en vaatklachten. Ook geven deze lichaamsslakken vermoeidheid en een vergrote pijngevoeligheid. Ons lichaam reageert nu eenmaal met pijn en vermoeidheid om aan te geven dat er iets niet in orde is. Een bekend voorbeeld van verzuring is jicht.

 

Urinezuurkristallen worden dan afgezet op de gewrichten waardoor hevige pijn ontstaat. Dus: als we teveel zuurvormend voedsel eten, beroven we ons lichaam van een aantal belangrijke mineralen die ook nodig zijn voor de vorming van enzymen en er ontstaan afvalproducten in de vorm van slakken die zich afzetten in onze weefsels, waardoor vermoeidheid en pijn ontstaat. Op langere termijn kunnen zich allerlei ziekten en kwalen gaan ontwikkelen.

 

Ongeveer in dezelfde tijd als Dr. Ragnar Berg (rond 1910) was ook Dr. William Hay bezig met voeding als oorzaak van ziekte. Dr. Hay had ten aanzien van gezonde voeding een aantal principes die overeen komen met de ideeën van Berg. Ook hij ging er vanuit dat voeding zo zuiver en natuurlijk mogelijk moet zijn en weinig zuurvormende producten mag bevatten. Dr. Hay voegde hier nog een nieuw principe aan toe. Hij stelde dat verschillende voedingstoffen voor een goede vertering in de maag een verschillende zuurgraad nodig hebben. Eiwitten en zure vruchten hebben voor een goede vertering een andere zuurgraad in de maag nodig dan koolhydraten.

 

Dr. Hay leed zelf aan de ziekte van Bright, een ernstige nierziekte waaraan volgens de gevestigde geneeskunde niets meer te doen was. Hij genas door zijn theorie over zuivere voeding, de voedselcombinaties en het zuur-base evenwicht op zichzelf toe te passen en hij viel ook 25 kg. af. Eet men dus tegelijk koolhydraten en eiwitten dan zullen deze allebei niet volledig worden omgezet. Het gevolg is dan dat er niet goed verteerde resten in het spijsverteringskanaal over blijven die het lichaam toch op de een af andere manier kwijt moet zien te raken. Vooral onvolledig verteerde eiwitfragmenten kunnen voor veel problemen zorgen. Ze uiten zich o.a. als allergieën.

 

Andere onvolledig verteerde voedingsresten worden als slakken gedumpt in het bindweefsel met alle boven beschreven gevolgen. Volgens de theorie van Dr. Hay is het beter dat eiwitten (vlees, vis, ei, zuivelproducten) en zure vruchten niet in dezelfde maaltijd gecombineerd worden met koolhydraten (meelspijzen, suikers). De ideeën van Berg en Hay over het zuur-base evenwicht en de combinatie van voedingsstoffen zijn als uitgangspunten verwerkt in de brochure: Optimale Voeding: De Patiëntenvereniging Enzymtherapie geeft deze brochure met eenvoudige tips over een gezonde samenstelling van onze voeding uit.

 

Het overgrote deel van de bevolking is onbekend met een gezondheid fenomeen dat elke boer weet. De zuurgraad van zijn landbouwgrond ook wel de pH waarde genoemd moet de juiste waarde hebben anders groeit er minder op de grond en verdient hij dus minder geld. Is uw dokter onbekend met dit fenomeen of is dat nooit onderwezen in zijn of haar opleiding? De zuurgraad in uw lichaam is namelijk de #1 oorzaak van uw gezond of ongezondheid! De pH is de waarde van de zuurgraad. De pH van een neutrale waterige oplossing ligt bij kamertemperatuur rond de 7. Zure oplossingen hebben een pH lager dan 7, basische oplossingen hebben een pH hoger dan 7

 

De afgelopen twee jaar heb ik de vraag; “Bent u bekend met de base en zuur balans”, op mijn website gesteld. Het overgrote deel antwoordde met; “Nee”. Op de vraag; “Heeft U dit al wel eens getest antwoordde bijna iedereen met nee. Toch worden dagelijks mensen geopereerd in het ziekenhuis zonder dat daar enige noodzaak voor bestaat, omdat met deze kennis het probleem vaak in slechts een aantal weken kan worden opgelost. Persoonlijk was ik al 15 jaar bekend met de rol die voeding hierbij speelde.

 

Via Anugama Tobias werd ik ook bekend met de werking van het lichaam in relatie tot de base en zuurbalans. Ik vroeg mij al lang af waarom ik over dit fenomeen nooit iets in de media heb gelezen en waarom de dokter dit nooit standaard bij iemand meet? Bij de meeting van de pH waarde wordt gebruik gemaakt van een logaritmische schaal (**zie tabel).

 

Het lichaam kan een te hoge zuurgraad niet verwerken omdat anders de nieren dit niet zouden overleven. Om je daarvoor te beschermen wordt dit ‘tijdelijk’ opgeslagen in het weefsel. Als er echter nooit de gelegenheid komt om dit gedoceerd te ‘verwerken’ omdat de aanvoer van zuren groter is dan die van basische stoffen blijft dit probleem zich opstapelen en wordt een voedingsbodem gecreëerd voor ziektes en gebreken. Ook stress maakt dat het lichaam verder verzuurt. Bovendien kan het lichaam minder zuurstof en andere essentiële voedingsstoffen opnemen als het verzuurd is. Hoe belangrijk dit is leren we later bij het onderwerp kanker.

 

Tel hierbij het feit op dat we via de voeding veel giftige stoffen binnenkrijgen zoals pesticiden en medicijnresten en u weet waarom je ziek wordt. Problemen met de doorbloeding, de levenslijn van het lichaam, botontkalking, reuma en een grotere vatbaarheid voor alle virussen, infecties en kanker zijn het gevolg.

 

Wat elke boer weet en de dokter negeert

 

Hoe komt het nu eigenlijk, dat planten niet willen groeien als de pH niet geschikt is? Het antwoord heeft alles te maken met de voeding van de plant. De pH waarde bepaalt voor een groot deel hoe de voedingselementen die in de grond zitten zich zullen gedragen. Bij een bepaalde zuurgraad vormen sommige elementen andere verbindingen, die niet opneembaar zijn voor de plantenwortels. De elementen zitten dus nog wel in de grond, maar zijn niet meer beschikbaar voor de planten. Dat leidt dan tot gebrekverschijnselen, die het eerst tot uiting komen bij die elementen waar de planten het minst van nodig hebben.

 

Een voorbeeld: bloemkolen geteeld op te zure grond, vanaf pH lager dan 6, hebben vaak last van molybdeengebrek en krijgen dan draaihartigheid: de jongste blaadjes zijn gedraaid en gebobbeld en er vormt zich geen bloem. Hoewel de plant dus slechts zeer weinig molybdeen nodig heeft en er voldoende van dat element in de grond zit, lijdt de plant gebrek. Alle levensprocessen van bodem, plant, dier en mens worden door de pH beïnvloed.

 

Men zou het nauwelijks geloven, welke rol de pH-waarde in het dagelijks leven speelt en welke betekenis men er aan zou behoren te hechten met betrekking tot de beoordeling van water, bodem, humus, mest en regen, van spijzen en dranken, bij de veevoeding, bij verteringsprocessen, bij de zuur ~ base huishouding.

 

**pH Tabel

 

pH 8,5 - 9      Water Noorwegen

 

pH 7               Water (neutraal)

 

pH 6               10 x hogere zuurgraad

 

pH 5               100 x hogere zuurgraad

 

pH 4               1.000 x hogere zuurgraad

 

pH 3               10.000 x hogere zuurgraad

 

pH 2,5 - 3      Bijvoorbeeld Cola          

 

Nieuwe inzichten t.a.v. de Base en zuur balans

 

Bij Gezondheid Radio is de Base en zuurbalans vele uitzendingen een hot item geweest. Hieronder vindt je de laatste inzichten van Mike Donkers:

 

Elke cel in je lichaam hoort zijn eigen waterstofperoxide aan te kunnen maken. Waterstofperoxide bevat zowel waterstof (verzurend) als peroxide (actieve zuurstof, basisch). Waterstofperoxide onderhoudt dus de balans tussen zuren en basen en grijpt in op talloze processen, waaronder de spijsvertering, stofwisseling, hormoonhuishouding, etc. Waterstofperoxide activeert belangrijke enzymen als catalase e.a. die het lichaam kunnen bijsturen richting alkalisch of zuur. Naast acidose (verzuring) bestaat er namelijk ook alkalose (een te alkalische staat). Waarom horen we altijd alleen maar over verzuring?

 

Waterstofperoxide kan een overschot aan waterstof (verzuring) wegoxideren en het lichaam in een alkalischere staat brengen. Het mooie is, de peroxide (in werkelijkheid DIOXIDE - O2), indien geïntroduceerd in het lichaam in de juiste hoeveelheden, kan geen vrije radicaal zijn die alles maar links en rechts op zijn weg oxideert, zoals zo vaak wordt beweerd (peroxide wordt ook in de alternatieve wereld maar al te vaak als een gevaarlijke vrije radicaal gezien). Let wel: mits de peroxide in de juiste hoeveelheid in het lichaam wordt geïntroduceerd. Om therapeutische redenen als ontgifter kan het zinvol zijn om zo’n protocol aan te houden waarbij je opbouwt tot maximaal 25 druppels 35% foodgrade H2O2 3 keer per dag. Bij kanker- en AIDS-patienten zijn er zelfs verhalen bekend van mensen die tot wel 50 of 75 of zelfs 100 druppels per dag zijn gegaan! Voor dagelijks onderhoud is het echter niet zinvol en zelfs schadelijk om zulke extremen aan te houden.

 

Peroxide is zo belachelijk effectief dat mensen in deze ‘quick fix’-samenleving niet willen aannemen dat je er uiteindelijk maar heel weinig van nodig hebt, namelijk een maximum van 3 druppels H2O2 per dag (3 maal daags is ook niet meer nodig), minder mag ook.

 

We moeten de definitie van verzuring compleet herzien. Het heeft werkelijk NIETS met het eten van verzurende of basische voeding te maken (dit was ook al de bevinding van Weston Price, die volledig gezonde vleesetende en graanetende volkeren bezocht). Het heeft te maken allereerst met een vertraagd metabolisme door consumptie van grote hoeveelheden bewerkte voedingsmiddelen, waarvan vooral de geraffineerde koolhydraten het meest berucht zijn.

 

Deze (en de negatieve emoties die ze opwekken) werken verstorend op de bloedsuiker- en hormoonspiegel waardoor de spijsvertering en het metabolisme eveneens verstoord worden, door te weinig productie van maagzuur en galzouten (of het onvolledig ledigen van de galblaas door vetarme voeding, waardoor er gal overblijft, verhardt en galstenen vormt, die door te weinig maagzuur ook niet opgelost kunnen worden). Het is de zuur-basenbalans van aan de ene kant het zure maagzuur en aan de andere kant de basische galzouten waardoor verteringsenzymen geactiveerd worden. Dit gebeurt niet als die balans verstoord is. Gevolg: de ‘vertering’ van achterblijvende voedselresten gebeurt door afbraakbacteriën en andere microben, die door de verstoppende (zuurstofarme) werking van de voedselresten dit doen op basis van melkzuurfermentatie (gisting en rotting).

 

Hierdoor raakt alles verstopt: het bloed en de lymfestof raken vervuild en de algehele doorstroming vermindert. Hierdoor kunnen de cellen niet voldoende van voedingsstoffen worden voorzien waardoor zij ook noodgedwongen moeten overschakelen op anaërobe melkzuurfermentatie. Als dit lang genoeg doorgaat noemen we dit kanker, maar lang daarvoor zijn er talloze andere ziektebeelden op basis van exact hetzelfde proces.

 

DIT is verzuring, de zuur-basentheorie is volkomen simplistisch en ongegrond en gaat nog steeds uit van een mens-als-machine-model. Of voeding nu verzurend is of basisch, het werkt allemaal verzurend en verstoppend als deze niet goed genoeg verteerd kan worden.

 

Hoe ga je verzuring en verstopping tegen?

 

Zorg dat je spijsvertering en metabolisme weer op orde komen. Werk aan je darmflora, je lichaamstemperatuur, je hormonale balans, een stabiele bloedsuikerspiegel, je enzymenhuishouding, je mineraalhuishouding, je ZUURSTOF huishouding. Is dit allemaal eenmaal weer op orde, dan kun je werkelijk ALLES eten en verteren, mits het VOLWAARDIGE en HOOGWAARDIGE voeding is. Je hoeft dan NOOIT meer te kijken op je zuur-basentabel of het wel ‘geoorloofd’ is of niet!

 

Ga naar Deel 10:  Levende voeding