Home » Tarwe en de oude Egyptenaren

Door Prof. Tim Noakes

 

Het eerste experiment met het "goed voor het hart" eetpatroon - vetarm, koolhydraatrijk en rijk aan granen - had rampzalige gevolgen bij Oud-Egyptische mummies. De mens werd niet alleen ongezonder, maar ook kleiner en dikker en de levensverwachting halveerde van gemiddeld veertig jaar naar twintig.

 

De Egyptenaren die in de kleine drieduizend jaar tussen 2500 voor Christus en het jaar 395 langs de vruchtbare oevers van de Nijl leefden, aten hoofdzakelijk koolhydraten, met name tarwe en gerst, waarvan ze platte volkoren broden bakten. Hun voorliefde voor brood was zo groot dat Egyptische soldaten "broodvreters" werden genoemd.

De Egyptische boeren teelden ook allerlei fruit en groenten, zoals druiven, dadels, meloenen, perziken, olijven, noten, appels, uien, erwten, sla en komkommers. Het eetpatroon in het Egypte van toen kwam dus naadloos overeen met het eetpatroon dat vanaf 1977 gepropageerd zou worden als het toonbeeld van modern, gezond eten.

 

In zijn boek 'Protein Power' omschrijft de arts Michael Eades wat de Egyptenaren aten: (Hun) dagelijks voedsel bestond hoofdzakelijk uit brood, granen, vers fruit, groente, wat vis en gevogelte, nagenoeg geen rood vlees, olijfolie in plaats van reuzel, en geitenmelk om te drinken en om kaas van te maken - het nirwana van de (hedendaagse) voedingsdeskundige.

Als dit het ultieme gezonde dieet is, rijk aan alle voedingsstoffen die bevorderlijk zijn voor de gezondheid en vrijwel zonder verzadigd vet en cholesterol (en geraffineerde suiker), zoals ons tegenwoordig wordt voorgehouden, dan hadden volgens Eades "de oude Egyptenaren het eeuwig leven moeten hebben, of waren ze althans na een lang en gezond leven hoogbejaard gestorven. Maar was dat ook zo?

 

De gemummificeerde lichamen van de Oude Egyptenaren zijn de stille getuigen van het tegendeel. Van hun afgebrokkelde gebit en sterk aangetaste tandvlees tot hun vetzucht, broze vaten en hoge bloeddruk, waarschuwen deze mummies voor de gevaren van een koolhydraatrijk, op granen gebaseerd eetpatroon.: "En zo ontstaat er een beeld van een Egyptisch volk met rotte tanden en kiezen, blubberbuiken en hartkwalen, waardoor ze tot niets meer in staat waren....

 

Dat lijkt verdacht veel op wat we momenteel bij miljoenen Amerikanen zien, vindt u ook niet? De Egyptenaren aten weinig vet, ze hadden geen geraffineerde koolhydraten en aten bijna uitsluitend volle granen, verse groente en fruit, vis en gevogelte en toch leden ze aan dezelfde kwalen als de moderne mens, die wordt aangespoord om volle granen en verse groente en fruit te eten om diezelfde kwalen te bestreiden. Eades besluit met de conclusie dat dit historische bewijs zou kunnen suggereren dat er "aan een vetarm, koolhydraatrijk eetpatroon wezenlijke bezwaren kleven".

Had de mensheid maar wat opgestoken van dit natuurlijke experiment, dan waren we misschien behoed voor de tweede grote dieetramp van onze tijd: die van 1977

 

De tweede grote dieetramp van onze tijd:Het United States Senate Select Committee on Nutrition and Human Needs publiceert de Dietary Goal for Americans (usdga) 1977

 

Twaalfduizend jaar later beging de mensheid haar tweede catasrofale dieetblunder. Het treurige is dat die nooit had hoeven gebeuren, omdat hij louter het gevolg was van politieke en commerciële factoren en zoals Nina Teicholz vertelt in haar fascinerende boek 'The Big Fat Surprise', van een ongekende en grootscheepse verdraaiing van de wetenschappelijke feiten. 

Het grootste effect hiervan was dat ons is wijsgemaakt dat het voedsel dat de mens altijd had gegeten, zich halverwege de twintigste eeuw plots had getransformeerd tot de directe oorzaak van de treurige gezondheids-staat van de moderne mens, met name de toename van hart- en vaatziekten vanaf het einde van de Eerste Wereldoorlog in 1918.